به گزارش سراج24، ایران و 1+5 بالاخره در ژنو به توافق رسیدند که در گام اول میتوان گفت که هر 7 کشور به هدف اولیه خود در رسیدن به توافق -ولو توافق ضعیف- رسیدند اما در بین آنچه قابل تامل است، نسبت تعهدات طرفین است؛ پیش از توافقنامه تیم مذاکره کننده ایران به صراحت میگفتند، همه میبریم یا همه میبازیم، گامها متوازن خواهد بود و برهمین اساس مردم انتظار داشتند که در صورت حصول توافقنامه ای، گام ها و امتیازات متوازن باشد.
مطابق آنچه رئیسجمهور محترم به مقام معظم رهبری نگاشته و معظمله از آنچه آقای روحانی درباره محتوای توافقنامه مبنی بر اذعان غرب به حقوق هستهای ملت ایران مرقوم کرده بود را در خور تشکر دانستند، باید گفت متاسفانه برخلاف آنچه آقای رئیسجمهور مرقوم کرده گویا با با آنچه توافق شده یکسان نیست و حتی مقامات کاخ سفید نه تنها اشارهای به حقوق هستهای ایران نکرده و نمی کنند بلکه به زعم خودشان ملت ایران را حتی از حقوقی که NPT برای تمام کشورهای عضو قائل شده، محروم کردند.
ماده شهیر NPT که همان ماده۴ است، تصریح میکند همه اعضای عضو این معاهده حق غنی سازی-بدون قید محدودیت- را دارند اما متاسفانه توافقنامه ژنو ایران را از این حق محروم کرده و میزان مجاز برای غنی سازی اورانیوم را به 5 درصد محدود کرده است و از طرفی ایران متعهد شده نیمی از اورانیوم موجود غنی شده 20 درصد را به صورت اکسید 20 درصد برای تولید سوخت راکتور تحقیقاتی تهران ذخیره و بقیه UF6 20 درصد را به مواد کمتر از 5 درصد رقیق نماید و این در حالی باید باشد که خط برگشت پذیر نیز وجود نداشته باشد.
در چندین بخش این توافقنامه قید شده که تهران باید فعالیت هستهای خود را محدود و از نصب سانتریفیوژهای جدید خودداری کند. در تعهدی دیگر ایران تضمین می دهد که بازرسان به اصطلاح آژانس بتوانند حتی به طور روزانه از مراکز هسته ای ایران بازدید کنند که این به نوعی پذیرش همان پروتکل الحاقی است. حال، سوال این است که غرب در توافقنامه ژنو همانند ایران، تمام گامهای خود را برداشته است؟، پاسخ منفی است چرا که آنها حتی ساختار تحریم را نیز حفظ کرده و در عین حال حق غنیسازی برای ملت ایران به رسمیت نشناخته و در برخی مصاحبههای خود به صراحت گفتهاند که در گامهای بعدی به دنبال برچیدن فعالیتهای هستهای ایران هستند؟ و این در حالی که تیم ایران تمام قدم های ممکن را برداشته و امتیازات لازم را به طرف غربی ارائه کرده است.
نگرانی اساسی آن است که1+5 در مذاکرات6 ماه آینده، اگر بخواهد محدودیتهای دیگری برای ملت ایران اعمال کند و بر حسب قاعده مرسوم مذاکره، خواهان امتیاز بیشتر از تیم هستهای ایران باشد، ایران چه امتیازی میخواهد به آنها بدهد؟
اگر قرار باشد، تهران در مذاکرات6 ماه آینده خواهان لغو تحریمهای نفت و بانک مرکزی باشد، ایران چه چیزی را روی میز مذاکره خواهد گذاشت؟ پاسخ روشن است که تیمهستهای گرچه پرتاب نشده اما در نقطه پرتگاه قرار دارد و اگر یک قدم دیگر عقب نشینی کند، قطعا و یقیناً مورد پذیریش مردم قرار نخواهد گرفت مگر آنکه، غرب در گامهای بعدی هیچ امتیازی را از ایران مطالبه نکند که بعید به نظر می رسد.
تهران پرس گزارش داد،بنابر این، انتظار میرود دستگاه دیپلماسی ایران به طرف غربی اعلام کند که قطعا در مقابل صدها گامی که ایران برداشته است، آنها قدم قابل توجهی برنداشتهاند و این غرب است که در آینده باید بدهی خود را به ملت ایران صاف کند چرا که متاسفانه، ایران در گام اول، تمام قدمهای ممکن را برداشته است و این طرف غربی است که باید قدمهای که به ایران بدهکار است را بردارد چرا که غیر از این هیچ راهی را نمیتوان متصور شد
